Ik zeg nog, als een voorbeeldgeval; ik ben wel soms jaloers op mensen met super mooie goddelijke lichaam (het is mijn droom). Wat zijn de oorzaken van mijn jalozie? Negatief zelfbeeld.
Ik geloof niet dat ik discipline heb van de sporter. “Dat is gewoon onmogelijk voor mij” of “het is te zwaar” of “ik heb honger (trek)” en “tuurlijk, kunnen ze dat, ze hebben toch niks anders te doen!”.
Ik begin van een smoesje naar andere smoesjes te verzinnen.. Ik begin te twijfelen aan mijn eigen vermogen om mijn wens uit te laten komen. Succes van iemand anders wordt een nachtmerrie, een feit dat ik waardeloos ben, een manier om mijn zelf te bekritiseren. Niet gezond!
Vergelijken mezelf met iemand anders leven. Ik kijk naar iemand plaatje op social media, wow! wat hebben ze goed. Wat een bofkont, zeg ik dan (slecht gevoel ipv blij voor hun). Ik heb dat niet of ik kan het niet zoals hun. Scrollen.. scrollen.. scrollen.. blijf scrollen alleen maar mensen met een goede leven (vreselijk). Het is oneerlijk, echt.
Een ding vergeet ik, omdat iemand anders leven zo perfect eruit zien op een plaatje of van de buitenkant niet betekent ze zijn altijd blij. We doen toch ook alleen maar leuke foto’s laten zien? Mensen strijd met hun eigen problemen, iedereen.
Dagboek Millennial 